britcar.com.pl - przedostać.

przedostać.

Archive Contact

Vívás a 2008. évi nyári olimpiai játékokon A Wikipédiából, a szabad enciklopédiából Ez a közzétett változat, ellenőrizve: 2018. december 16. Ugrás a navigációhoz Ugrás a kereséshez Ebben a szócikkben az orosz nevek magyaros átírásban szerepelnek. Ebben a szócikkben az ukrán nevek magyaros átírásban szerepelnek.  Ebben a szócikkben a mandarin nyelvű szavak pinjin és magyaros átírása között ide kattintva szabadon lehet választani. Vívása XXIX. nyári olimpiánAdatokHelyszínVívó Hall, PekingDátumaugusztus 9–17.Résztvevők234 (118 férfi, 116 nő) résztvevő45 nemzetbőlVersenyszámok FérfiNőiEgyéni33 Csapat22Magyar szereplésMagyar résztvevők15 (8 férfi, 7 nő) főMagyarérmek Arany0 Ezüst0 Bronz1 Összes1 ← 20042012 →  Vívás a 2008. évi nyári olimpiai játékokon Párbajtőr, egyéniférfinőiPárbajtőr, csapatférfi Tőr, egyéniférfinőiTőr, csapat nőiKard, egyéniférfinőiKard, csapatférfinői Sablon:Vívás a 2008. évi nyári olimpiai játékokonm v sz A 2008. évi nyári olimpiai játékokon a vívás 10 versenyszámában avattak olimpiai bajnokot. A versenyszámokat augusztus 9. és 17. között rendezték. Ezen az olimpián a férfiaknál párbajtőrben és kardban, a nőknél kardban és tőrben volt csapatverseny. Tartalomjegyzék 1 Éremtáblázat 2 Érmesek 2.1 Férfi 2.2 Női 3 Magyar szereplés 4 Források Éremtáblázat[szerkesztés] (Magyarország és a rendező nemzet versenyzői eltérő háttérszínnel, az egyes számoszlopok legmagasabb értéke vagy értékei vastagítással kiemelve.) A 2008. évi nyári olimpiai játékok éremtáblázata vívásban Ország Arany Ezüst Bronz Összesen 1.  Franciaország (FRA) 2 2 0 4 2.  Olaszország (ITA) 2 0 5 7 3.  Németország (GER) 2 0 0 2 4.  Egyesült Államok (USA) 1 3 2 6 5.  Kína (CHN) 1 1 0 2 6.  Oroszország (RUS) 1 0 0 1  Ukrajna (UKR) 1 0 0 1 8.  Románia (ROU) 0 1 1 2 9.  Dél-Korea (KOR) 0 1 0 1  Japán (JPN) 0 1 0 1  Lengyelország (POL) 0 1 0 1 12.  Magyarország (HUN) 0 0 1 1  Spanyolország (ESP) 0 0 1 1 Összesen 10 10 10 30 Érmesek[szerkesztés] Férfi[szerkesztés] A 2008. évi nyári olimpiai játékok férfi érmesei vívásban Versenyszám 1 Arany 2 Ezüst 3 Bronz Párbajtőr, egyéni  Matteo TagliariolOlaszország (ITA)  Fabrice JeannetFranciaország (FRA)  José Luis AbajoSpanyolország (ESP) Párbajtőr, csapat  Franciaország (FRA)Jérôme JeannetUlrich RobeiriFabrice Jeannet  Lengyelország (POL)Robert AndrzejukTomasz MotykaAdam WierciochRadosław Zawrotniak  Olaszország (ITA)Matteo TagliariolStefano CarozzoAlfredo RotaDiego Confalonieri Tőr, egyéni  Benjamin KleibrinkNémetország (GER)  Óta JúkiJapán (JPN)  Salvatore SanzoOlaszország (ITA) Kard, egyéni  Csung Man (Zhong Man)Kína (CHN)  Nicolas LopezFranciaország (FRA)  Mihai CovaliuRománia (ROU) Kard, csapat  Franciaország (FRA)Nicolas LopezBoris SansonJulien Pillet  Egyesült Államok (USA)Jason RogersKeeth SmartTim MorehouseJames Williams  Olaszország (ITA)Giampiero PastoreDiego OcchiuzziLuigi TarantinoAldo Montano Női[szerkesztés] A 2008. évi nyári olimpiai játékok női érmesei vívásban Versenyszám 1 Arany 2 Ezüst 3 Bronz Párbajtőr, egyéni  Britta HeidemannNémetország (GER)  Ana BrânzăRománia (ROU)  Mincza-Nébald IldikóMagyarország (HUN) Tőr, egyéni  Valentina VezzaliOlaszország (ITA)  Nam HjonhiDél-Korea (KOR)  Margherita GranbassiOlaszország (ITA) Tőr, csapat  Oroszország (RUS)Aida SanajevaSzvetlana BojkoJevgenyija LamonovaViktorija Nyikisina  Egyesült Államok (USA)Emily CrossHanna ThompsonErinn Smart  Olaszország (ITA)Ilaria SalvatoriValentina VezzaliGiovanna TrilliniMargherita Granbassi Kard, egyéni  Mariel ZagunisEgyesült Államok (USA)  Sada JacobsonEgyesült Államok (USA)  Rebecca WardEgyesült Államok (USA) Kard, csapat  Ukrajna (UKR)Olha HarlanOlena HomrovaHalina PundikOlha Zsovnyir  Kína (CHN)Pao Jing-jing (Bao Yingying)Huang Haj-jang (Huang Haiyang)Ni Hung (Ni Hong)Tan Hszüe (Tan Xue)  Egyesült Államok (USA)Rebecca WardSada JacobsonMariel Zagunis Magyar szereplés[szerkesztés] Pekingben összesen tizenöt – nyolc férfi és hét női – vívó képviselte Magyarországot. A magyar vívók összesen: egy harmadik, két negyedik, két ötödik helyezést értek el, ami tizennégy olimpiai pontot jelentett. Magyar részvétel a 2008. évi nyári olimpiai játékok vívóversenyein Vívó párbajtőr tőr kard egyéni csapat egyéni csapat egyéni csapat Boczkó Gábor 4. 5. Decsi Tamás 19. 7. Imre Géza 12. 5. Knapek Edina 5. 4. Kovács Iván 5. Kulcsár Krisztián dr. 18. 5. Lontay Balázs 7. Mincza-Nébald Ildikó dr. 3. Mohamed Aida 10. 4. Nagy Orsolya 14. Nemcsik Zsolt 18. 7. Szász Emese 12. Szilágyi Áron 15. 7. Ujlaky Virginie 4. Varga Gabriella 12. 4. Források[szerkesztés] Fencing at the 2008 Beijing Summer Games (angol nyelven). sports-reference.com. (Hozzáférés: 2010. november 18.) Sablon:Sportágak a 2008. évi nyári olimpiai játékokonm v szSportágak a 2008. évi nyári olimpiai játékokon (Peking, Kína) Asztalitenisz Atlétika Baseball Birkózás Cselgáncs Evezés Gyeplabda Íjászat Kajak-kenu Kerékpározás Kézilabda Kosárlabda Labdarúgás Lovaglás Műugrás Ökölvívás Öttusa Röplabda Softball Sportlövészet Súlyemelés Szinkronúszás Taekwondo Tenisz Tollaslabda Torna Triatlon Úszás Vitorlázás Vívás Vízilabda Sablon:Vívás a nyári olimpiai játékokonm v szVívás a nyári olimpiai játékokon 1896, Athén 1900, Párizs 1904, St. Louis (1906, Athén) 1908, London 1912, Stockholm 1920, Antwerpen 1924, Párizs 1928, Amszterdam 1932, Los Angeles 1936, Berlin 1948, London 1952, Helsinki 1956, Melbourne 1960, Róma 1964, Tokió 1968, Mexikóváros 1972, München 1976, Montréal 1980, Moszkva 1984, Los Angeles 1988, Szöul 1992, Barcelona 1996, Atlanta 2000, Sydney 2004, Athén 2008, Peking 2012, London 2016, Rio de Janeiro Olimpiai érmesek listája (férfiak, nők) Olimpiaportál • összefoglaló, színes tartalomajánló lap A lap eredeti címe: „?title=Vívás_a_2008._évi_nyári_olimpiai_játékokon&oldid=20786672” Kategória: Vívás a nyári olimpiai játékokonSportágak a 2008. évi nyári olimpiai játékokonRejtett kategóriák: Szócikkek orosz nyelvű tartalommalSzócikkek ukrán nyelvű tartalommalSzócikkek mandarin nyelvű tartalommal


nomine Referendum-Ad senes-bis unum-e alteram fumo-dare delenda
penguin penguin talerz likier kungfu panda
warminskomazurskiepomorskiepodlaskiepodlaskiewielkopolskiedolnoslaskie
topor
palma
siata
talerz
majka
likier
palma
lapma
się przerzucić na nogi będące na jego łasce stworzonko. Słońce
jajka, masło i paczkę pieczywa testowego.
- Miałem wziąć udział w festiwalu organizowanym przez radców niewielkiego,
roku naszej ery. Musiał słyszeć, jak jego krewni... ale nie rodzice, bo
przecznice na zachód wzdłuż Main Street, lecz Ahmad nigdy się tam nie
- Już wiem! - zawołał po chwili. - Będę pracował tam, gdzie są najlepsze
prosperującej firmie przydałby się młody kierowca ciężarówki, bez
tajemnicy, którą ukrywał przed Charliem, wciąż był bowiem czysty. Nie
- Co myślisz o mojej propozycji? Propozycji? Chwileczkę. Zajęta własnymi
Gmach ten z wielobarwnymi łuskowatymi gontami unosił się nad
do meczetu. Muszę powiedzieć, że ten jego imam prawie nigdy nie
- Aby rozpocząć praktykę, trzeba mieć dobre przygotowanie teoretyczne -
także warsztaty, stolarski i mechaniczny dla uczniów, którzy wybrali
Dziesiąta Aleja. Próbuję sobie przypomnieć, czy na West Side Highway
lodzkiewarminskomazurskieslaskieswietokrzyskie
swietokrzyskiepodlaskielubelskieswietokrzyskieswietokrzyskie
dolnoslaskiezachodniopomorskieswietokrzyskiemalopolskiepomorskieslaskie
siata pieczywo granat torba koala penguin
kujawskopomorskiezachodniopomorskieslaskieopolskie
lubuskiepodlaskiedolnoslaskie
— Myśli pan, że były fałszywe? — Tak, madame. Ale proszę mówić dalej. — Trzymał mnie ten niższy. Wetknął mi w usta knebel, a potem związał ręce i nogi. Drugi stał nad moim mężem. Chwycił z toaletki nóż do przecinania papieru i przytknął ostrze do jego piersi. Gdy niższy skończył mnie wiązać, przyłączył się do tamtego i obaj zmusili mego męża, żeby wyszedł z nimi do ubieralni. Leżałam niemal omdlała ze strachu, ale mimo to rozpaczliwie nadsłuchiwałam. Mówili za cicho, żebym zrozumiała słowa. Ale rozpoznałam język, jakąś wulgarną, hiszpańską gwarę, jaką posługują się w pewnych częściach Ameryki Południowej. Zdawało się, że domagają się czegoś od męża i kiedy gniewnie podnieśli głos usłyszałam, jak ten wyższy powiedział: „Wiesz, czego chcemy? Musisz nam zdradzić tajemnicę!” Nie wiem, co mój mąż odpowiedział, ale ten drugi odparł z wściekłością: „Łżesz! Wiemy, że to masz. Gdzie są klucze?” Potem usłyszałam, jak wysuwają szuflady. W ubieralni znajdowała się w ścianie kasa pancerna, w której mąż zwykle trzymał dość dużą sumę pieniędzy na bieżące wydatki. Później Léonie powiedziała mi, że kasa jest otwarta i pieniądze zniknęły, ale najwyraźniej nie znaleźli tego, czego szukali, ponieważ ten niższy zaklął i rozkazał mojemu mężowi ubrać się. Krótko potem zaniepokoił ich jakiś hałas w domu i na pół ubranego męża wepchnęli z powrotem do sypialni. — Przepraszam — wtrącił Poirot — czy nie ma innego wyjścia z ubieralni? — Nie, proszę pana, tylko przez sypialnię. Niższy mężczyzna szedł przed moim mężem, a wysoki za nim, ciągle z nożem w ręce. Paul próbował podejść do mnie. Ujrzałam jego pełen cierpienia wzrok. Odwrócił się do swoich prześladowców. „Muszę z nią porozmawiać”, powiedział. Potem zbliżył się do łóżka i rzekł: „Wszystko w porządku, Eloise. Nie bój się, do rana wrócę”. Ale chociaż próbował mówić spokojnie, wyraźnie widziałam w jego oczach grozę. Potem popędzili go do drzwi i wysoki powiedział: „Wydasz jakiś dźwięk — i jesteś martwy, pamiętaj”. Później musiałam zemdleć. Następną rzeczą, jaką pamiętam, to jak Léonie rozcierała mi ręce i podawała brandy. — Pani Renauld — spytał sędzia — domyśla się pani, czego bandyci szukali? — Ani trochę. — Wiedziała pani, że mąż się czegoś bał? — Tak. Zauważyłam w nim zmianę. — Kiedy? Pani Renauld zastanawiała się. — Jakieś dziesięć dni temu. — Nie dawniej? — Możliwe, ale wtedy to zauważyłam. — Nie pytała pani męża o powód tej zmiany? — Tylko raz, ale udzielił mi jakiejś wymijającej odpowiedzi. Niemniej byłam przekonana, że coś go strasznie gnębi. Jednak, skoro wyraźnie chciał coś przede mną ukryć, próbowałam udawać, że nic nie dostrzegam. — Wiedziała pani, że zwrócił się o pomoc do detektywa? — Do detektywa? — wykrzyknęła pani Renauld, zaskoczona. — Tak, do tego dżentelmena — do monsieur Herkulesa Poirota. — (Poirot skłonił się.) — Przyjechał dziś rano w odpowiedzi na wezwanie pani męża. Sędzia wyjął z kieszeni list Renaulda i wręczył go pani Renauld. Przeczytała go z niekłamanym zdumieniem. — Nie miałam o tym pojęcia. Wyraźnie uświadamiał sobie grożące mu niebezpieczeństwo. — Proszę, żeby była pani ze mną zupełnie szczera. Czy w życiu pani męża, z czasu pobytu w Ameryce Południowej, wydarzyło się coś, co mogłoby rzucić światło na powód jego nagłej śmierci? Pani Renauld zamyśliła się głęboko, ale w końcu potrząsnęła przecząco głową. — Nic takiego nie przychodzi mi na myśl. Mój mąż z pewnością miał wielu wrogów, ludzi, z którymi stykał się w różnych sprawach, ale nie wiem o niczym szczególnym. Nie mogę też powiedzieć, że nie było różnych incydentów — ja po prostu o nich nie wiedziałam.
niego, wysadzane diamencikami złote obrączki.
- Tak. Jenny jest bardzo wyrozumiała, ale obiecałam, że wrócę przed północą...
45
nim jeździć - mruknęła, po czym dodała: - Prześwietlenie niczego nie wykazało. Nic
- Wydaje ci się, że możesz wyrwać mi dzieci z ramion i tak po prostu sobie z nimi
Wypadek wydarzył się tak szybko - lecz Rachel widziała niczym w zwolnionym
spraw do załatwienia
ROZDZIAŁ ÓSMY
nas ktoś zobaczył. Przeprowadziłem dziewczynę przez krzaki do miejsca, w którym stała mała szopa. Przypomniałem sobie, że wczoraj wieczorem po zamknięciu drzwi monsieur Bex przekazał klucz policjantowi, Marchaudowi — „na wypadek, gdyby monsieur Giraud chciał tam wejść, gdy my będziemy na piętrze”. Pomyślałem, że to całkiem prawdopodobne, iż detektyw z S?reté zwrócił klucz Marchaudowi. Zostawiłem dziewczynę ukrytą w krzakach i wszedłem do domu. Marchaud pełnił wartę przy drzwiach salonu. Zza drzwi dochodził pomruk głosów. — Pan chce się widzieć z monsieur Hautetem? On teraz przesłuchuje Françoise. — Nie — odparłem szybko. — Nie chcę z nim rozmawiać. Byłbym wielce zobowiązany, gdyby dał mi pan klucz do szopy przy domu. Naturalnie, jeśli to nie będzie wbrew przepisom. — Ależ oczywiście, monsieur. — Podał mi klucz. — Pan sędzia polecił, żeby nie robić panu żadnych trudności. Proszę go później zwrócić. — Dobrze. Poczułem dreszcz satysfakcji na myśl, że w oczach Marchauda jestem tak samo ważny jak Poirot. Dziewczyna czekała na mnie w krzakach. Wydała okrzyk zadowolenia widząc w moim ręku klucz. — Ma go pan! — Jasne — odparłem chłodno. — Jednak, jak pani wie, to co robię jest nielegalne. — Jest pan kochany. Idziemy. Nie będą nas widzieć z domu, prawda? — Chwileczkę. — Musiałem ją uprzedzić. — Nie mogę pani powstrzymać, jeżeli naprawdę chce pani tam wejść. Chce pani? Widziała pani grób, cały teren, usłyszała pani wszystkie szczegóły sprawy. Czy to nie wystarczy? To, co teraz pani zobaczy, jest makabryczne i… nieprzyjemne. Patrzyła na mnie przez chwilę z wyrazem, który nie bardzo mogłem zgłębić, a potem zaśmiała się. — Lubię makabrę — odparła. — Idziemy. Podeszliśmy w milczeniu do drzwi szopy. Otworzyłem i weszliśmy do środka. Zbliżyłem się do ciała i ostrożnie zsunąłem prześcieradło, podobnie jak uczynił to wczoraj komisarz Bex. Moja towarzyszka wydała cichy okrzyk. Na jej twarzy malował się wyraz przerażenia. Zniknął jej dobry nastrój. Nie posłuchała mnie i została ukarana. Postanowiłem być bezlitosny. Delikatnie odwróciłem ciało. — Widzi pani, otrzymał cios w plecy. Zapytała niemal szeptem: — Czym? Wskazałem szklany słój. — Tym sztyletem. Nagle dziewczyna zachwiała się i zaczęła osuwać się na ziemię. Podskoczyłem, żeby j ą podtrzymać. — Słabo pani. Wyjdźmy stąd. To dla pani za wiele. — Wody — wymamrotała — szybko. Wody. Zostawiłem ją i pobiegłem do domu. Na szczęście w pobliżu nie było nikogo ze służby i mogłem niezauważenie napełnić szklankę wodą. Wlałem kilka kropli brandy i wróciwszy po kilku minutach zastałem dziewczynę leżącą w takiej pozycji, w jakiej ją opuściłem. Wystarczyło kilka kropli wody z domieszką brandy, aby całkowicie odzyskała przytomność. — Proszę mnie stąd zabrać… och, szybko, szybko! — wykrzyknęła, drżąc. Podtrzymując dziewczynę ramieniem, wyprowadziłem ją na zewnątrz. Gdy zamknęła za nami drzwi szopy, odetchnęła głęboko. — Już lepiej. Och, to było okropne! Dlaczego pozwolił mi pan tam wejść? Nie mogłem powstrzymać uśmiechu na tę typowo kobiecą logikę. W duszy byłem zadowolony z jej zachowania, gdyż dowodziło ono, że nie była taka nieczuła, za jaką chciała uchodzić. Była przecież jeszcze bardzo młoda i jej ciekawość mogła wypływać z bezmyślności. — Niech pani nie zapomina, że próbowałem panią powstrzymać — powiedziałem łagodnie. — Tak, to prawda. No, teraz już pożegnam pana. — Chwileczkę, nie może pani tak sama odejść. Jeszcze nie czuje się pani dobrze. Odprowadzę panią do Merlinville. — Nonsens. Czuję się zupełnie dobrze. — A jeżeli pani po drodze zasłabnie? Nie, muszę pani towarzyszyć.
On zaś zgodnie z prawem pracy musiał jej na to pozwolić. Blake żywił nadzieję,
całą pewnością nie wolno ich traktować poważnie. Poczuł przypływ adrenaliny, cała
- Nie wyjdę za ciebie - powtórzyła.
Cassie uśmiechnęła się niepewnie, lecz mężczyzna nie odwzajemnił uśmiechu.
orka
granat
panda
kungfu panda
topor
topor
koala
kungfu panda
topor
siata
torba
orka
bamboo
lapma
lapma
pilka
talerz
hektor
likier
motor
granat
bamboo
pilka
torba
penguin
siata
ciasteczko
likier
majka
pilka
orka