britcar.com.pl -

Archive Contact

Monte Rosa A Wikipédiából, a szabad enciklopédiából Ez a közzétett változat, ellenőrizve: 2014. július 4. Ugrás a navigációhoz Ugrás a kereséshez Monte Rosa (Gornerhorn)A Monte Rosa-masszívum, középen Svájc legmagasabb pontja, a DufourspitzeMagasság4633,9 mHely Svájc, Wallis kanton; illetve Olaszország, PiemontHegység Wallisi-AlpokLegmagasabb pont DufourspitzeElső megmászás 1855Elhelyezkedése .mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz.keretes{padding:3px;border:1px solid #ccc;margin:0.5em 0 0.8em 1.4em;background:#f9f9f9}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz.balra{float:left;clear:left}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz.center{clear:both;margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz.jobbra{float:right;clear:right}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz .poziciosTerkepBelso{position:relative;margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz.keretes .poziciosTerkepBelso{border:1px solid #ccc}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz .overlay{position:absolute;top:0;left:0}.mw-parser-output .poziciosTerkepDoboz .caption{text-align:center;font-size:smaller}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat{position:absolute;z-index:2;height:0}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat.balra{width:0}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat .mark{position:absolute;text-align:center;line-height:0}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat .label{position:absolute;text-align:center;line-height:110%}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat .label-left{top:-0.5em;float:right;text-align:right}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat .label-right{position:relative;top:-0.5em;text-align:left}.mw-parser-output .poziciosTerkepFelirat .label>span{padding:1px} Monte Rosa Pozíció Svájc térképén é. sz. 45° 56′ 12″, k. h. 7° 52′ 01″45.936666666667, 7.8669444444444Koordináták: é. sz. 45° 56′ 12″, k. h. 7° 52′ 01″45.936666666667, 7.8669444444444A Wikimédia Commons tartalmaz Monte Rosa témájú médiaállományokat. A Monte Rosa-csoport, vagy Monte Rosa-masszívum (Zermattban használatos helyi német neve: Gornerhorn) Olaszország és Svájc határvonalán kiemelkedő számos nevezetes csúcsot foglal magába, köztük Svájc legmagasabb csúcsát, a Dufourspitze-t is. A Dufourspitze eléri a tengerszint feletti 4634 méter magasságot, amivel a Wallis kanton legmagasabb pontja, valamint a második legmagasabb csúcs az Alpokban és Nyugat-Európában. Míg a nyugati oldalon Gorner-gleccser enyhe lejtőkön halad Zermatt városáig, a hegy keleti oldala egy 2400 méter magas falként tornyosul Macugnaga falu felett. A csúcsot először 1855-ben egy nyolc főből álló csoport érte el, melyet a 19. század elejétől kezdődő sikertelen kísérletek sorozata előzött meg. Minden nyáron számos hegymászó próbálja megközelíteni a csúcsot a nyugati oldalról. Általában a Monte Rosa menedékház a kiindulópont. Sok turista érkezik, hogy megcsodálhassa a Zermatt városát körülvevő hegyóriásairól nyíló panorámát, ami a Monte Rosa-tól a Matterhornig nyúlik. Tartalomjegyzék 1 Elnevezés 2 Források 3 Fordítás 4 Hivatkozások Elnevezés[szerkesztés] A Monte Rosa név az olasz nyelvből ered. A rosa szó a Franco-Provanc-i dialektus rouese szavából ered, melynek jelentése gleccser. 1740-es évekből származó térképeken Monte Bosa vagy Monte Biosa néven szerepel a hegycsoport. A Mon Boso név, ami Leonardo da Vinci jegyzeteiben szerepel, valószínűleg ugyanazt a csoportot jelöli. Zermatt városából Gornerhorn néven (németül Nagy-hegy) vált ismertté a csúcs-csoport. A hegyvonulat nyugati ormára a mai napig használatban van a gorner elnevezés (Gornergrat), valamint a lábainál fekvő gleccser neve is Gornerglescher (Gorner-gleccser). Források[szerkesztés] John Ball, A guide to the western Alps, p. 317 John Ball, A Guide to the Western Alps, p. 314 The Notebooks of Leonardo da Vinci Fordítás[szerkesztés] Ez a szócikk részben vagy egészben a Monte Rosa című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Hivatkozások[szerkesztés] Útleírás (magyar) A lap eredeti címe: „?title=Monte_Rosa&oldid=14835632” Kategória: AlpokSvájc hegyei, hegységei


tacent rixari mores intellegunt-Damnant tantum-alterum desunt servant thanatos Gratia-Dei flamma http://www.astra.wlochy-prasa.com.pl
lubuskielodzkielodzkieslaskiepomorskiezachodniopomorskie
panda
bamboo
pudelek
robert
granat
talerz
bamboo
penguin
wielkopolskiepodkarpackiekujawskopomorskielubuskiepodkarpackie
- Czy on już wie, że wyjechałaś? Odzywał się do ciebie?
- Zaprosiłam go na obiad, ale wymówił się pracą. Szkoda.
promienie słoneczne, przybrały barwę jasnej czerwieni.
byłoby trzymać się zamiaru zemsty, porzuciwszy całkowicie myśl o uwiedzeniu. Dla
dwuznacznymi. Lucy ucałowała synka siedzącego u babci na kolanach i porozumiewawczo
- Naprawdę uważasz, że moje argumenty są banialukami? A może są rozsądne?
Odsunęła się od ściany, wygładziła spódnicę i przywołała na usta blady uśmiech.
- Myślisz o cofnięciu słowa? - zapytał Khaled szyderczo. - Chcesz zrejterować?
do książki. I nawet... - głos jej się załamał - ...znał moje prawdziwe imię.
okolicę lekceważącym spojrzeniem.
Lucy usiadła wygodniej, zamknęła oczy. Poprzedni dzień był psychicznie wyczerpujący.
piękny. Podczas tego pobytu pokażę ci cały urok wyspy, czarujące zakątki.
siłą.
- Uśmiechnęła się blado. - Khaled dał mi do zrozumienia, że parę spotkań nie wystarczy,
tomylee pieczywo torba
robert
siata
kungfu panda
hektor
lapma
robert
motor
majka
ciasteczko
likier
lapma
granat
orka
topor
torba
bamboo
robert
kungfu panda
pudelek
pieczywo
dolnoslaskiepodlaskieswietokrzyskiewielkopolskiepodlaskiewarminskomazurskie
pieczywo
motor
talerz
palma
penguin
ciasteczko
penguin
pieczywo
robert
koala
mazowieckiemalopolskiepodlaskiezachodniopomorskiewarminskomazurskiewielkopolskiepomorskie
- No to nareszcie pozwolą nam coś zjeść - ucieszyła się Ella.
Cassie czuła, że go nienawidzi, lecz jednocześnie nie potrafiła oderwać od niego
dowiedzieć, co łączy Cassie z ich nowym szefem. To, co zdarzyło się na przyjęciu w
chce mieć rodziny, co, nieco irracjonalnie, rozzłościło go. Gniew był tym bardziej
jej zdaniem ze zbrodnią nie miało nic wspólnego. Jakiś dziwny czy groteskowy nawet incydent, jakieś drobne zdarzenie, które może stać się dla nas kluczem do zagadki. Być może sądziła, że nie warto o nim wspominać policji. — Owszem, to możliwe. — W każdym razie warto popróbować. Bo ja muszę dotrzeć do sedna tej sprawy. Chociażby tylko przez wzgląd na Annę. A nie mam zbytniego zaufania do Slacka — jest niezmiernie gorliwy, ale gorliwość nie zastąpi inteligencji. — Widzę, że jest pan owym ulubionym bohaterem powieści kryminalnych, detektywem—amatorem. Nic jestem zresztą pewien, czy w życiu tacy detektywi również biorą zawsze górę nad zawodowcami. Redding spojrzał na mnie bystro, po czym roześmiał się nagle. — A co ksiądz proboszcz robi w lesie? Zarumieniłem się. — Na pewno to samo, co ja. Przysiągłbym, że to samo. Niepokoi nas ta sama myśl. W jaki sposób morderca dostał się do gabinetu? Albo przez ogród, albo przez drzwi frontowe, albo… czy istnieje trzeci sposób? Chciałem sprawdzić, czy znajdę jakieś połamane lub stratowane krzaki w pobliżu muru ogrodowego plebanii. — Tak. o to mi właśnie chodziło — przyznałem. — Ale nic wykonałem zamiaru —ciągnął dalej Lawrence — bo przyszło mi nagle do głowy, że warto najpierw pójść do panny Marple i zapylać, czy nikt nie przechodził tędy w tym czasie, kiedy byliśmy w pracowni. Potrząsnąłem głową. — Twierdzi stanowczo, że nikt tędy nie przechodził. — Owszem, nikt taki, kogo by uważała za kogoś — brzmi to jak bzdura, ale ksiądz proboszcz rozumie chyba, co mam na myśli. Bo może, na przykład, przechodził listonosz, mleczarz albo chłopiec od rzeźnika — słowem ktoś. czyja obecność jest rzeczą tak naturalną. że się nawet o niej nic wspomina. — Jak widzę, czytuje pan Chestertona — powiedziałem, a Lawrence nie zaprzeczył. — Ale takie przypuszczenie może być trafne? — Owszem — przyznałem. Bez dalszych rozmów poszliśmy do panny Marple. Pracowała w ogrodzie i zawołała nas, gdy się ukazaliśmy na ścieżce. — Widzi ksiądz proboszcz — szepnął Lawrence — ona nikogo nie przeoczy. Panna Marple powitała nas bardzo uprzejmie i z oznakami zadowolenia przyjęła wielki kamień, który Lawrence ofiarował jej z należytą powagą. — Jest to dowód pamięci i troskliwości, panie Redding. Lawrence, ośmielony tą pochwałą, przystąpił do pytań. Panna Marple słuchała uważnie. — Tak, rozumiem i zgadzam się w zupełności. O takich rzeczach nie wspomina się zwykle. Ale mogę pana zapewnić, że tym razem nic podobnego się nic zdarzyło. Absolutnie nic. — Jest pani zupełnie pewna? — Najzupełniej. — Nic widziała pani nikogo, kto by udał się ścieżką do lasu? — spytałem. — Albo przyszedł stamtąd? — Ach, owszem, kilka osób. Doktor Słone i panna Cram poszli tamtędy — jest to dla nich najkrótsza droga do kopca. Było to nieco po drugiej. No i doktor Stone wrócił tamtędy — jak panu wiadomo, panie Redding, bo przecież spotkał się z panem i panią Protheroe. — A propos — wtrąciłem — ten strzał, który pani słyszała… Pan Redding i pani Protheroe również powinni byli go słyszeć. Spojrzałem pytająco na Lawrence’a. — Tak — rzekł, marszcząc brwi — zdaje się, że słyszałem jakieś strzały. Bo ich było parę. — Ja słyszałam tylko jeden — powiedziała panna Marple.
napłynęła krew.
mogli zjeść razem śniadanie? Choć to akurat wydawało się mało prawdopodobne,
i warzyw. Potem zjadłam jeszcze sałatkę ze świeżych owoców polaną greckim jogurtem,
ciąży i zabrałeś się do następnej!
przemeblować ten pokoik obok mojej sypialni. Będzie z niego wspaniały pokój
- Słyszałam, że wyszłaś za mąż. Miło, że mnie zaprosiłaś.
Cally pożałowała, że odebrała ten cholerny telefon. Skąd, u licha, jej matka
Starając się odepchnąć melancholię, odwróciła się do Mel i powiedziała
najwyraźniej nim zachwycona. A ona sama czuła się całkowicie wyobcowana z tego
warminskomazurskielodzkiewarminskomazurskiepodkarpackiemalopolskie
swietokrzyskieswietokrzyskiepomorskie
granat
pieczywo
koala
penguin
koala
pudelek
siata
topor
ciasteczko
tomylee