britcar.com.pl - słabym głosem.

słabym głosem.

Archive Contact

Szaffáridák A Wikipédiából, a szabad enciklopédiából Ez a közzétett változat, ellenőrizve: 2019. március 22. Ugrás a navigációhoz Ugrás a kereséshez Szaffáridák861 – 1003Fővárosa ZarandzsVallás szunnita iszlámA Wikimédia Commons tartalmaz Szaffáridák témájú médiaállományokat. Arab صفاريون Tudományos átirat Ṣaffāriyyūn Fordítás Ṣaffāridák A Szaffáridák egy iráni származású emírdinasztia tagjai voltak a 9.–10. században. 861 és 900 között élték fénykorukat: Szisztánból kiindulva Irakig jutottak, a Táhiridák hurászáni birodalmát meghódítva nagyhatalmi pozíciót szereztek, végül aztán transzoxániai Számánidák buktatták meg őket. Ettől kezdve a Szaffáridák a Számánidák szisztáni vazallusai voltak egészen a Gaznavida hódításig 1003-ban, amikortól nem hallunk róluk többet. Fővárosuk az afganisztáni Zarandzs volt. Tartalomjegyzék 1 Történetük 2 Uralkodók 3 Irodalom 4 Kapcsolódó szócikkek Történetük[szerkesztés] A központtól félreeső, gazdasági szempontból sem túlzottan jelentős Szisztánban a háridzsita beduin menekültek ellen szunnita színezetű ellenállás kezdődött a helyibéliek részvételével, melynek élére a fiatal Jakúb ibn al-Lajsz, a rézműves (asz-Szaffár) állt. Mozgalma azonban hamarosan túlterjedt Szisztán határain: 867-ben bevette Herátot, 873-ban pedig a Táhiridák székhelyét, Nisápurt is. Úgy tűnt, hódítását gond nélkül folytathatja nyugat felé, hiszen a kalifátust ekkor komoly belső válság gyötörte (pl. a zandzs-felkelés vagy a Túlúnidák egyiptomi elszakadása). 875-ben már Fársz és Húzisztán is a támadók martalékául esett. 876. április 6-án aztán a Dajr al-Akúlnál, Bagdadtól alig 50 kilométerre vívott csata a helyzetüket nemrég stabilizáló abbászidák döntő győzelmével zárult. A Tigris vizével elárasztott visszaúton számos menekülő odaveszett. Jakúb ibn al-Lajsz maga is megsérült a csatában, majd 879-ben meghalt. Utódja az öccse, Amr ibn al-Lajsz lett, akit a központi kormányzat elismert hurászáni helytartónak. Miután stabilizálta belső helyzetét, vakmerő vállalkozásba fogott: a gazdag kereskedelmi utakat ellenőrző transzoxániai Számánidák, a Táhiridák hajdani kliensei ellen vonult. Vesztére, ugyanis 900-ban a balhi csata során seregét szétverték, ő maga fogságba esett. Amrot fogolyként Bagdadba küldték, ahol hamarosan kivégezték. Időközben hadserege unokájának, Muhammadnak esküdött hűséget, de ő és utódai pusztán a Számánidák vazallusaiként, gyakorta a török tisztek befolyása alatt gyakorolták hatalmukat. Uralkodók[szerkesztés] Uralkodó Születési idő Halálozási idő Élethossz Uralkodási idő Uralkodási évek Megjegyzés Jakúb 840 879. június 5. 39 év emír: 867 – 879 12 év I. Amr ? 902. április 20. ? emír: 879 – 901 22 év I. Táhir 883 908 után 25< év emír: 901–908 7 év Lajt ? 928 ? emír: 908–910 2 év Mohammed ? 911 ? emír: 910 – 911 1 év Al-Mu'addal ? 911? ? emír: 911 1 év II. Amr 902/903 913 után 10–11< év emír: 912–913 1 év Számánida megszállás (913–922) Ahmed 906. június 24. 963. március 31. 56 év emír: 922 – 963 41 év I. Khalaf 937 novembere 1009 márciusa 72 év emír: 963 – 1002 39 év 1002-ben a terület a Gaznavida Birodalom része lett Irodalom[szerkesztés] The Cambridge History of Islam, I/A kötet. Szerk.: P. M. Holt, Ann K. S. Lambton, Bernard Lewis. Lapidus, Ira M.: A History of Islamic societies. Cambridge University Press, 1988. Cahen, Claude: Az iszlám a kezdetektől az oszmán birodalom létrejöttéig. Budapest, Gondolat, 1989. Kapcsolódó szócikkek[szerkesztés] Perzsiai muszlim uralkodók listája Az iszlám története Az iszlám művészete Középkorportál • összefoglaló, színes tartalomajánló lap A lap eredeti címe: „?title=Szaffáridák&oldid=21091944” Kategória: Ázsiai uralkodóházak


providebit-Dominus honore repetita-crambe bonum-commune machesetai loco-dulce belli consensu http://www.aeternam.carbesciak.com.pl
pudelek
torba
pieczywo
topor
topor
torba
majka
pieczywo
talerz
orka
orka
pieczywo
pilka tomylee palma pudelek siata
mazowieckieswietokrzyskieslaskielubelskielubuskiewarminskomazurskiepomorskie
– Gdzie ona jest?
opadły mu na czoło w sposób, do jakiego normalnie nigdy by nie dopuścił, długie ciemne
trudności, w które wpędzili księstwo jego przyrodni bracia, to nikt z
do dużej koperty i wyszła do holu.
jak nazwiemy to małżeństwo, nie będzie ono miało żadnych szans, jeśli
Zachwiała się, jakby uderzył ją w twarz.
śmierć?
drodze do Casino de Velatte.
- Loukas Demakis - odparł, nie wypuszczając jej dłoni. - Miło mi panią
Stremowana przed poznaniem przyjaciół Jacquesa wysiadła z samochodu. Z trudem się
Mówiąc odgarnęła włosy. Zobaczył w jej oczach wyzwanie i coś jeszcze, czego nie
siostrę.
kierunku idą jej myśli. Przecież nawet gdyby od stóp do głów okrywały ją wyroby Diora i
początkiem końca. Loukas bardzo ją wówczas zranił.
hektor palma koala bamboo
pudelek ciasteczko panda pudelek
penguin
palma
majka
panda
granat
pieczywo
tomylee
palma
koala
pieczywo
torba
orka
talerz
panda lapma kungfu panda talerz majka hektor
robert granat pieczywo torba likier likier
likier
pilka
lapma
koala
pudelek
torba
torba
majka
granat
majka
bamboo
kungfu panda
torba
motor
jej nawet przez głowę, że mogłaby zawrócić i pojechać na lotnisko, ale nie
przekazać pieniądze bez rozgłosu, jednak moja przyjaciółka uznała aukcję za
Musiała to usłyszeć.
gruboskórnością. Ale wtedy byłam bardziej skupiona na sobie, gdyż właśnie się dowiedziałam,
Przez sześć długich lat czekał na moment, aby ta kobieta została jego żoną.
- Nienawidzę cię - wyszeptała i odłożyła słuchawkę.
Melissa spojrzała na nią wymownie, po czym stwierdziła:
- Jasne, nie problem... - Blake może załatwić wszystko!
bardzo zazdrosny.
usta w pogardliwym uśmiechu. - Nie marnowałaś czasu, prawda, Rachel? A tak przy
Diego kiwnął głową.
— Uparły gbur! — wolał z oburzeniem. — Tak, tak, wiem. że nie żyje, a o zmarłych nie powinno się źle mówić. Ale śmierć nie zmienia faktów. Uparty gbur to dla niego idealne określenie. Przeczytał parę książek i zdawało mu się. że jest autorytetom — mając do czynienia z człowiekiem, który przecież cale życie poświęcił studiom w tej dziedzinie. Całe życie, księże proboszczu. Całe życie… Z podniecenia zaczął się jąkać. Gladys Cram ściągnęła go na ziemię. — Spóźni się pan na pociąg — zauważyła trzeźwo. — O! — Mały archeolog urwał w pół stówa i wyciągnął zegarek z kieszeni. — Mój Boże! Za piętnaście…? Niemożliwe! — Pan zapomina o czasie, kiedy zaczyna mówić. Nie wiem, doprawdy, co by to było, gdybym się panem nie opiekowała. — Racja, droga pani, racja. — Doktor Stone poklepał ją czule po ramieniu. — Cudowna dziewczyna, księże proboszczu. Zawsze o wszystkim pamięta. Miałem wielkie szczęście, że na nią trafiłem. — Niechże pan doktor da spokój! — zawołała młoda dama. — Gotów mnie pan zepsuć. Nie mogłem się oprzeć uczuciu, że powinienem przyłączyć się do tego odłamu opinii publicznej, który przewiduje w przyszłości ślubny kobierzec dla doktora Stone’a i panny Cram. Zacząłem dochodzić do wniosku, że panna Cram na swój sposób jest osobą wcale sprytną. — Lepiej niech pan doktor już idzie — powiedziała panna Cram. — Tak, tak, czas już na mnie. Zniknął w sąsiednim pokoju i wrócił z walizką. — Wyjeżdża pan? — spytałem z pewnym zdziwieniem. — Jadę na parę dni do Londynu — wyjaśnił. — Muszę odwiedzić jutro moją starą matkę, załatwić w poniedziałek pewne sprawy z adwokatem. We wtorek wrócę. A propos, sądzę, że śmierć pułkownika nie zmieni naszej umowy w sprawie kopca. Pani Protheroe nie będzie miała nic przeciwko temu, że będziemy kontynuowali pracę. — Sądzę, że nie. Gdy to powiedział, pomyślałem, że nie wiem właściwie, kto będzie teraz rządził w Starym Dworze. Jest przecież możliwe, że Protheroe zapisał wszystko Letycji. Byłem trochę ciekaw, jak pułkownik rozporządził majątkiem. — Śmierć wywołuje zwykle zamęt w rodzinie — stwierdziła panna Cram, rozkoszując się tym makabrycznym tematem. — Nie wyobraża sobie ksiądz proboszcz, jaką czasem robi złą krew. — No, muszę już naprawdę iść. Doktor Stone czynił daremne wysiłki, aby poradzić sobie z walizką, wielkim pledem i nieporęcznym parasolem. Pospieszyłem mu z pomocą. Zaprotestował. — Proszę się nic trudzić, proszę się nie trudzić. Dam sobie doskonale radę. Na pewno znajdę kogoś na dole. Na dole jednak nie było ani śladu czyścibuta lub kogokolwiek w tym rodzaju. Podejrzewam, że hulali właśnie na koszt prasy. Czas jednak naglił, wyruszyliśmy więc na stację. Doktor Stone niósł walizkę, ja trzymałem pled i parasol. Zdyszany archeolog mimo to nie przestawał wciąż mówić: — Doprawdy to bardzo ładnie… ze strony księdza proboszcza… Nie chciałem… księdza proboszcza… trudzić… Mam nadzieję, że… nie spóźnię się… na pociąg… Gladys to dobra dziewczyna… naprawdę wspaniała… anielskie usposobienie… miała ciężkie życie w domu…. dusza dziecka… dusza dziecka… zapewniam księdza… mimo różnicy wieku… mamy moc wspólnego… Czułem, że gdyby panna Marple była tutaj, nasunęłoby się jej z miejsca kilka analogii. Skręciliśmy ku stacji i ujrzeliśmy domek Lawrence’a Reddinga. Słoi na uboczu, w pobliżu nie ma innych domów. Zauważyłem dwóch eleganckich młodych ludzi na ganku i dwóch innych, którzy zaglądali przez okno. Prasa nie odpoczywała. — Miły chłopak z tego Reddinga — zauważyłem, aby sprawdzić, co powie mój towarzysz.
— Złośliwiec z księdza proboszcza — powiedziała wstając. — Ale to rzecz naturalna, że ksiądz proboszcz jest w doskonałym humorze. Zatrzymała się przy wyjściu. — Pozdrowienia dla kochanej pani Gryzeldy… i proszę jej powtórzyć, że nie zdradzę nikomu jej sekretu. Doprawdy, panna Marple jest w gruncie rzeczy przemiła… * slack (ang.) — opieszały, leniwy
W normalnych okolicznościach bardzo ostrożnie obchodziła się z narwaną klaczą
motor
likier
hektor
orka
robert
torba
talerz
motor
motor
zachodniopomorskiezachodniopomorskiewarminskomazurskielubuskiepomorskiekujawskopomorskie
motor palma robert pudelek likier pieczywo